Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN DAG DIE MERKWAARDIG EINDIGDE

ien van mijn aanwezigheid hier en dat doe ik liever niet. Hoe minder mensen weten dat ik hier ben. hoe liever het mij is. Als de dieven in de gaten krijgen dat ik hier op hen loer, verleggen zij misschien hun' operatie-terrein naar elders en dan vis ik achter het net. Voelen jullie er iets voor, om het avontuur helemaal mee te maken?”

„Natuurlijk, mijnheer. Wij zijn wild op dergelijke avonturen”, antwoordde Hans, die beefde van opwinding.

„Wij hadden er al op gerekend, mijnheer”, voegde Kees er aan toe, een beetje gematigder, maar toch met een onmiskenbare geestdrift in zijn stem.

„Goed, dat kan. Maar beloof me één ding. Spreek er met niemand over, al was het je eigen vader of moeder. De diepste zwijgzaamheid is gewenst. Begrijpen jullie dat?-”

Of de jongens dat begrepen! Geen woord, geen gebaar zou hun ontsnappen. Niemand, letterlijk niemand zou iets weten of te weten komen van wat er hier in alle stilte werd uitgebroed.

„Wanneer denkt U dat de boot hier kan wezen?”

„Vermoedelijk loopt zij vannacht de waterweg binnen. Ik denk dat zij hier om een uur of twee voorbijkomt.”

„Vannacht al? Dus wij kunnen vannacht al het avontuur tegemoet zien?”, vroegen zij geestdriftig.

„Als alles loopt zoals ik vermoed wel. Let nu goed op. Breng je dag door zoals je gewend bent. De snuiters die het op het zwaard voorzien hebben, kunnen gemakkelijk hier op de loer liggen. De minste of geringste verandering van jullie’s gewoonten kan hun argwaan doen ontwaken. Moeten jullie nog proviand halen in de stad?”

„Ik geloof dat het vandaag juist tijd is, niet, Kees?”.

„Ik meen van wel.”

„Doe dat dan maar. Doch zorg dat je niemand ontmoet. Spreek met geen vreemden over je verblijf hier. Kortom, neem alle voorzorgsmaatregelen in acht. Denk er aan, dat het werk niet door jullie mag mislukken. Ik zou dat tegenover mijn chef niet kunnen verantwoorden.”

Sluiten