Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN DAG DIE MERKWAARDIG EINDIGDE

De jongens verklaarden opnieuw dat de vreemdeling ten volle op hun medewerking kon rekenen, en dat het aan hen niet zou liggen als de onderneming mislukte.

„Mooi. Kom dan vannacht orn een uurvof twaalf hier naar toe. Dan kunnen wij verder praten.”

Deze woorden hielden een bevel in tot verftek. Qaarne hadden zij nog een beetje gebleven, om zich nog wat te verdiepen in alle mogelijke veronderstellingen, maar de ogen van den vreemdeling stonden opeens weer scherp en dwingend.

Na den vreemden man nogmaals de verzekering gegeven te hebben, dat zij alles zouden doen of nalaten wat een vlot verloop van de zaak in de hand kon werken, Verlieten zij de- loods en spoedden zich naar hun tent.

Opnieuw kwamen zij tot de ontdekking, dat de tijd voorbij scheen te kruipen als er wat bijzonders op til- was. Gelukkig moesten zij een tocht maken naar de stad, om hun voorraad proviand aan te vullen. Daar waren een paar uurtjes mee gemoeid. Zij spraken af hun ouderlijke woning te vermijden, om geen enkele kans te lopen door hun geestdrift de op komst zijnde dingen te verraden, ’t Was vermakelijk om te zien, hoe Hans, wiens sterke verbeeldingskracht weer werkjte, in iederen vreemdeling dien zij passeerden iemand zag, die het op hun geheim voorzien had. Kees moest lachen om de zenuwachtige manier waarop Hans om zich heen keek, en maakte zijn vriend er op attent dat hij juist door zo te handelen de aandacht op zich vestigde. Doch Hans bleef ongevoelig voor die goeie raad. En toen er op een keer een mijnheer op hem afstevendé; een mijnheer die vroeg of de Grote Markt dicht in de buurt was van de plaats waar zij zich bevonden, was Hans er zo zeker van met een van de zwaarddieven te doen te hebben, dat hij.de voorzichtigheid zo ver dreef zich om te draaien en weg te lopen. Gelukkig had Kees op dat moment meer begrip-van wat de beleefdheid nu eenmaal van ons eist en stond* hij den verwonderden man keurig te woord. Avonturen beleefden zij niet op hun proviand-tocht. Zij aten, teruggekomen ih het kamp,

Sluiten