Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET WEB VAN LEUGEN EN BEDROG

vragen wat er nu eigenlijk aan de hand was. Wien had dit

S.O.S. sein gegolden? En waar was hun kameraad, de vreemdeling?

Oom Henri, die wel zag dat de jongens heel wat te vragen hadden, zei: „Commandant Burger, laat de jongens eerst eens vertellen wat hen hier naar toe heeft gevoerd. Of liever, laat zij eens de vragen stellen die zij in hun gedachten hebben. Ik Vermoed, dat wij door deze jongens wel iets wijzer zullen worden.”

„Ik heb er niets tegen, wanneer U er tenminste van overtuigd is, dat wij daarmede geen kostbare tijd verknoeien”, antwoordde commandant Burger.

„Ik weet bijna zeker van niet. Vraag op, Hans!”

Hans keek Kees aan, maar deze gaf zijn vriend met een handbeweging te kennen dat hij gerust zijn gang kon gaan.

„In de eerste plaats wou ik vragen, waar de vreemdeling is, oom.”

„Welke vreemdeling?”

„De man die zorgen moest dat het beroemde Japanse zwaard niet gestolen werd.”

Oom Henri keek zijn neef stom verbaasd aan en vroeg: „Welk beroemd zwaard?”

Met een gezicht alsof hij zeggen wilde: hou me nou niet voor de gek, antwoordde Hans: „Het zwaard van den beroemden wapensmid Masamuni.”

„Jongen, je raaskalt!”, barstte oom Henri uit, wiens verbazing zo duidelijk bleek dat Hans van zijn stuk raakte. Doch maar een ogenblik, want plotseling stond alles wat de vreemdeling verteld had weer zo duidelijk voor zijn geest dat hij een beetje ongeduldig verder ging.

„Wees maar niet zo geheimzinnig, oom. De vreemdeling had het over een bekend kunsthandelaar en nu U hier is moet U dat wel wezen.”

„Jongen, je bent stapelgek! Wat zeur je nou van een yreem-

Sluiten