Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN VERRASSENDE ONTKNOPING

„Hoezo?”

„Wel, onze stuurman maakte daareven een gezonde opmerking.”

„Welke dan?”

„Deze. Die matroos Faber heeft een paar stevige armen aan zijn lijf. Zou het voor hem nu zulk een karwei wegen om hier of daar langs het water een bootje te kapen en naar de overzijde te roeien?”

„Voor een flink zeeman en in zulk weer is dat een peulschilletje”, meende de stuurman.

Er was niemand van de aanwezigen, die het niet met die verklaring eens was. Een matroos, die misschien veel geroeid had op een woelige zee, zou er helemaal, niet tegen op zien, een rimpelloos water over te roeien, al was het dan ook een beetje breed.

„Laten wij maar gerust aannemen dat het gebeurd is”, zei oom Henri dof.

„Maar daarom zijn zij de gréns nog niet over”, meende de Inspecteur.

„Er zijn vele wegen die naar de grens leiden, inspecteur”, antwoordde oom Henri, die begrijpelijkerwijze in de war zat over zijn kostbare parel. „Zij zullen natuurlijk niet de drukke Rijksweg volgen.”

„Dat zullen zij natuurlijk wèl”, meende de inspecteur..

„Wel de Rijksweg?”

„Ja. Let eens op Hoeveel auto’s zijn ons niet gepasseerd? Tientallen en vooral veel touringcars. Dat geeft aan de grens een drukte van belang. Er wordt dan zo goed als niet gelet op wielrijders en voetgangers. Die kunnen deze dagen de grens passeren zonder aangehouden te worden. De Hollandse douane bemoeit zich natuurlijk alleen met de binnenkomende toeristen en ook zij moeten veel laten passeren. Er zal natuurlijk wel een politiepost uitgezet zijn, maar indien onze twee misdadigers een behoorlijke vermomming aangelegd hebben, bestaat er grote kans dat zij zijn ontsnapt,” ,

Sluiten