Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

BESLUIT

Bakker, stel je voor flat ons tijdens het transport van onze kostbare bezittingen nog iets overkomt I ’

„Stel je voor dat dit gebeurt?”, antwoordde oom Henri, die blijkbaar niet begreep waarheen de heer Westwood wilde.

„Ik had gedacht óns maar een sterke lijfwacht aan te schaffen”*

„Een sterke lijfwacht?”

„Bijvoorbeeld een paar jonge mensen, die bewezen hebben te kunnen optreden,” antwoordde de heer Westwood, den kunsthandelaar een knipoogje gevend.

Oom Henri scheen te begrijpen waarop de detective zinspeelde, want hij zei: „Inderdaad een sterke lijfwacht, bijvoorbeeld twee jongelui.”

Nu pas begrepen de jongens wat er ging gebeuren.

„Mogen wij mee?” vroegen zij verrast.

„Jullie gaan morgenochtend mee naar Waalhaven, om bij de begroeting van den heer Williams aanwezig? te zijn.”

„Hoera!”

„Wacht even,” waarschuwde de heer Westwood, „wij zijn nog niet klaar.”

„Is er nog meer prettigs?”, vroeg Kees schalks.

„Misschien. Ik heb daarstraks toen ik mij even verwijderde, den havenmeester opgezocht, om hem te vragen of hij jullie kamprommel wil inpakken en laten weghalen.”

„Onze kamprommel weghalen?”

„Precies, jongeman. En tegelijk heb ik hem verzocht om mijn spulletjes in de loods onder zijn hoede te nemen.”

„Gaat U dus ook niet meer terug?”, vroegen de jongens, die niets begrepen van die mededelingen.

„Neen, want toen ik daarstraks zei, dat ik iets verzuimd had, schoot het mij te binnen dat de heer Williams mij verzocht heeft U, mijnheer Bakker, en ook jullie, jongens, mede te delen dat hij er op rekent dat jullie morge,n met hem per vliegtuig terugkeert naar Engeland.”

Grenzeloze verbazing tekende zich op hun gezichten af; die

Sluiten