Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wilde, vrolijke jonge hond, die altijd spelen wou. Maar soms deed hij domme dingen. Dan kreeg hij straf. Op een keer had hij met de klompen van den boer gespeeld. Hij had een kuil gegraven en de klompen weggestopt onder het zand. Eén klomp was nog een beetje te zien. Daardoor had de boer ze eindelijk terug gevonden. Hij had wel een uur lopen zoeken.

Bruno kreeg moppers. „Domme hond, het zijn jouw klompen toch niet?".... En op een andere keer, had hij Cerrit, den ouden knecht, in zijn broek gebeten.

„Laat los!" riep Gerrit.

Maar Bruno deed het niet. Hij scheurde de broek kapot. Krakl....

Gerrit was boos geworden. Hij trok Bruno aan zijn oor. En eens.... eens was er iets heel ergs gebeurd. Toen had Bruno heel woest achter de kippen aan gerend.

Sluiten