Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hondje?. ... Nee toch? Wat ben jij dan?.... Een mens? Maar jij bent nog zo klein!.... Ga je mee spelen? Ga je mee hollen door de tuin?"....

Maar Bertus zei niets. Hij lag heel stil te kijken, met grote, verschrikte ogen, naar die bruine hondekop. „Zeg nou eens wat!" blafte Bruno. „Wil je niet met mij spelen?. .. . Wie ben jij dan toch?... . Kun je ook springen, zó?"

Hij sprong op de wieg heen en weer. Hij blafte heel hard, vlak bij Bertus zijn oren. En opeens gaf hij hem een lik, een warme lik met zijn lange hondetong. Arme, kleine Bertus! Hij rolde zo hard door de wieg. Hij stootte met zijn hoofdje tegen de harde kant. Toen begon Bertus hard te huilen.

En opeens vloog de keukendeur open.

Een boze, angstige stem riep: „Lelijke hond, ga je

?rr

De boerin kwam aanlopen. Met de bezem.

Sluiten