Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Doe je moeder toch geen verdriefl Maar Bertus werd nog bozer.

Hij zei: „Ja, fluit jij

maarl Jij zit vlak bij de spekbramen. Jij hoeft geen bietjes met spek te eten. Dan zou jij wel anders piepen!".... Wacht eens, Bertus wist wat! Bertus had een plan.

Hij luisterde eens. Hij keek ook even in de schuur. ...

Neen hoor, niemand zag het. Er was niemand,

die aan hem dacht. Het kon best.

Het was een boos plan, wat Bertus bedacht had. En

zijn hart ging heel hard kloppen. „Doe het niet, doe het niet!" klopte zijn hart. Maar Bertus deed het toch!

Hij sloop stil het erf af en liep hard naar de bosakker toe. Waar de zwarte spekbramen groeiden.

Bruno stond te blaffen bij zijn hok. Hij was vastgelegd aan de ketting.

„Neem mij mee, neem

Sluiten