Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE EERSTE REIS VAN SINDBAD DE ZEEMAN

f I 'oen Sindbad dicht aan den bovenkant van ’t ei gekomen was, tikte hij er ’ns tegenaan. Maar nu gebeurde er iets verscbrikkelijks. De schaal van het ei barstte open en daar verscheen de reusachtige kop van ’n monsterachtigkuiken. Verschrikt liet hij zich langs den rug van de slang op den grond glijden.

|KTu ging hem een licht op. Vroeger had hij wel eens * ^ geluisterd naar de vreemde verhalen van beroemde reizigers. Die hadden het dan over een vogel van wonderlijke afmetingen. Die vogel heette Roe en woonde Op de hoogste, ongenaakbare toppen van ’t Himalayagebergte. Deze vogel legde zijn eieren in het gloeiende zand van heete streken en daar de vogel als hij vloog zelf tweehonderd meter breed was, waren de eieren van dit gevogelte in verhouding. Het kuiken had intusschen een keel opgezet, ’t Moest piepen heeten, maar ’t was zöö verschrikkelijk hard, dat Sindbad er doof van werd.

\/laar er gebeurde niets V-* en Sindbad voelde een behagelijke Warmte. Toen hij opkeek zag hij dat de vogel op het ei was gaan Zitten. Roe had hem blijkbaar niet gezien en bedekte hem nu zelf met zijn groote warme vleugels. Na een uurtje was Sindbad ingeslapen.

KJauwelijks was Sindbad van zijn eersten schrik be^ komen of hij besloot maar zoo gauw mogelijk te maken dat hij wegkwam. Stel je voor dat Roe hem hier lantrof en zag dat hij ’t ei had stukgeslagen. Juist wilde 'lij zich verwijderen, toen opeens de lucht verduisterd •verd. „Wat zullen we nu hebben ?” riep Sindbad uit. Vlaar tegelijkertijd drukte hij zich verstijfd van angst :egen de schaal van het ei. De duisternis namelijk werd /eroorzaakt door de nadering van den Reuzenvogel Roe Sindbad dacht natuurlijk niet anders dan dat zijn laatste iur gekomen was. Hij sloot de oogen en wachtte op ’t '•ogenblik dat de vogel hem zou oppikken en opeten.

Sluiten