Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE EERSTE REIS VAN SINDBAD DE ZEEMAN

Sindbad sliep onbewust van hetgeen er om hem heen gebeurde tot den volgenden morgen.Nauwelijks was de zon opgegaan of hij werd gewekt door een oor: verdoovend gekrijsch. Dat was de Roe die zijn ochtendliedje zong. De vogel stond nu rechtop en vlak voör zich zag Sindbad de enorme pooten van het dier. Opeens kreeg hij een inval. Hij maakte zijn linnen gordel los en bond deze om een van de pooten van het monster en daarna om zijn eigen lijf. „Ziezoo”, dacht Sindbad, nu heb ik niets anders meer te doen, dan te wachten tot Roe de lucht ingaat. De minuten leken nu wel uren en de tijd kroop voorbij. Maar toen opeens leek het wel of het begon te stormen 1 Roe had zijn reusachtige vleugels uitgeslagen en met een ontzettende ruk, die Sindbad bijna bewusteloos maakte, steeg hij pijlsnel omhoog Sindbad slaakte een zucht van verlichting. Waar de vogel hem heen bracht, in ieder geval was het er beter dan in het onherbergzame heete land waar hij vandaan kwam.

Sluiten