Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE EERSTE REIS VAN SINDBAD DE ZEEMAN

Oindbad scheen deze keer '“-'een beetje geluk te hebben. Hij behoefde tenminste niet zoo heel lang te wachten voor er iets gebeurde. Een reusachtige adelaar vloog in breede kringen boven de kloof rond; gevolgd door talrijke andere vogels. Dan schoot de arend pijlsnel omlaag.

X-Jet beest sloeg zijn scherpe klauwen in ’t stuk vleesch ^ -*• waar Sindbad aan vast zat en nam ’t mee de hoogte in. ’t Was een ontzettend groot en sterk beest en het scheen met zijn vrachtje niet de minste moeite te hebben. ’t Nest van dezen arend lag gelukkig niet zoo heel ver weg, zoodat de luchtreis van Sindbad niet al te lang behoefde te duren. Nauwelijks had de arend zijn vracht in het nest neergelegd, of daar kwam al een koopman toerennen om den vogel te verjagen. Op een afstand zag deze echter al dat er met zijn stuk vleesch iets géks aan de hand was.

X-Jij zag dat er boven den rand van het nest een groote -^puntmuts te voorschijn kwam èn hij zag ook twee handen die wild heen en weer zwaaiden. Gillend van nijd en woede holde de koopman naar ’t nest. „Dief 1” riep hij, „leelijke dief.” Sindbad echter was al uit ’tnest gekropen en ging den koopman tegemoet. „Zeg eens, waarde vriend,” zei hij met veel waardigheid, „ik zou maar eens een toontje lager zingen als ik u was.” „Je hebt mijn diamanten ingepikt 1” schreeuwde de koopman. „Pardon, u vergist u,” zei Sindbad beleefd, „deze diamanten heb ik zelf beneden opgeraapt en we zullen ze éérlijk samen deelen.”

T“^e koopman vond de ■^'aanbieding heel erg gul, en hij was zoo netjes er een niet al te ruim gebrüik van te maken en pakte er derhalve maar één diamant uit, de allergrootste. De andere stak Sindbad weer in ziin zak.

Sluiten