Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

muziek: „Ie bint van mij! Ik breng joe dommee x) hen hoes."

Haar antwoord verstond hij niet. Maar hij wist, het was goed. Ze stapten uit en liepen naast elkaar de brink over! Zij zag niet meer om naar haar vriendinnen. Of ze mee wou in de herberg, vroeg hg. Nee, daar kwam ze niet, ze wou maar dadelijk naar huis. Maar ze moest eerst wat hebben van Rieks, wat zou het wezen?

Toen hij bij een kraampje wat bokking kocht, werd een hand zwaar op zijn schouder gelegd. Een rood gezicht onder een scheve pet was vlak voor het zijne, jeneveradem sloeg hem in 't gezicht.

Wat hij over had voor die meid, vroeg de kerel.

En zelfs dat, het weten, dat de Battelter jongens hem al in het oog hielden, was niet in staat om Rieks tegen te houden op deze vreemde avond. Hij grauwde als een beer.

„Dizze of die, ie 'ebt 't moar veur 't zeggen."

Hij toonde zijn beide harige vuisten, eerst de een, dan de ander. En toen ze even bedremmeld stonden, (ze waren nog te nuchter om toe te bijten), stapte hij hoog opgericht weg door de dreigende troep. Aan Hille's zijde fietste hij door de zware schemering over de es2) in een grote verwondering over de gebeurtenis van deze avond en over de heldere bewustheid, waarmee hij dat alles beleefde. Hij voelde plotseling, dat hij deze tocht eerder gemaakt moest hebben onder dezelfde omstandigheden. Het gevoel was zó sterk, dat hij er over nadacht, wanneer dat geweest kon zijn.

Ze moesten ver het veld in. Een patrijs riep in het koren om zijn wijf je,

een roep vol heimwee en verlangen in het donkere land. Er viel een

enkel woord.

„Woar kom ie vort?" s)

„Kóo j' vaak in de 'arbarg?"

„Hebt joen volk het heui al in hoes?"

Een simpele vraag, daarachter tastte het hart naar dat van de ander. Rieks legde wat schuchter zijn hand op haar arm. Toen hij haar zachte warmte voelde, werd hij bewogen. Hij verlangde er naar om haar te moeten beschermen, om voor haar te vechten en te werken, een leven lang. Hij begon te vertellen over zijn werk bij Jan Luchies, hij schepte een beetje op, zijn woorden moesten het bewijs leveren, dat hij haar waardig was.

') straks. s) oudste bouwlanden om het dorp. s) vandaan.

Sluiten