Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zij onderbrak hem plotseling.

„'Et mot joe niet tegenvallen," zei ze, „mien voa is moar gewoon boerenarbeider."

Mèt stapten ze af bij een klein oud huis, met één raam en een deur in het voorgeveltje. Een paar kleine vruchtbomen en wat schrale berken omringden het, gebogen naar het Oosten. Een hond sloop grommend langs de donkere heg.

„§tille, goed volk," zei Hille.

Ze zetten hun fietsen op de tast in de schuur, toen nam ze Rieks bij de hand en leidde hem door een stik-duister gangetje langs lioog-opgetast hooi naar de kamer. Er brandde een klein staand olielampje op de tafel. Een gebogen man schonk zittend een kop koffie in, een vrouw kleedde zich uit voor de bedstee.

„Bin ie doar, Hille?"

„Joa voa."

„Hè j' een jongen bij joe?"

„Joa voa."

„Nou, loat hem d'r moar inkomen, hij is toch niet verlegen?" Nee, Rieks was die avond helemaal niet verlegen. Hij ging zitten op de stoel, die Hille naast die van haar vader zette. De moeder trok achter de bedsteedeur het nachtjak aan en kwam er ook nog even bij. Ze draaide het lampje wat hoger, hief het boven haar hoofd en nam Rieks nauwkeurig op.

„Ie ok koffie,.... eh.... ja, hoe moe 'k joe numen?"

„Rieks," hielp Hille, „Rieks Manting van Orvinge."

Rieks zag haar door de kamer gaan als in zijn droom en er kwam een stille vrede in zijn hart, alsof hij iets moois gevonden had, dat hij lang had gezocht. Hij keek rond, terwijl hij met Derk Barelds praatte over het weer en het werk. Het stond hem hier wel aan: het fornuis glom, de tafel was zuiver, de grote hanglamp was door een onderrok beschermd tegen de vliegen. Het was een hemmel*) huis.

..Ie ok een brugge 2), Rieks?"

Het was grauwe Drentse stoet, maar het leek bij het zwakke licht op krentenbrood door de vliegen. Ze zwermden even weg als Rieks hapte, dan keerden ze snel op het brood terug. Ze kropen over de bokking, ze 0 schoon. 2) boterham.

Sluiten