Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

pronkkamer op een fluwelen stoel, met medeweten van de oude Jans. Volgende meitied moesten ze maar trouwen, fluisterde Triene.

Nog één maal heeft Rieks Manting Hille ontmoet in de tijd, dat hij verkering met Triene had.

Hij had een sloot geschoond naast de boerderij, nu was hij bezig de vilten op de kar te laden. Toen kwam zij over het groenland op hem toe.

Het was Rieks, alsof hij geheel verstijfde, hij kon een wijle geen vinger verroeren. Op dat ogenblik vervloekte hij zichzelf om zijn verraad, gebogen op zijn mestvork wachtte hij haar oordeel af.

Maar er was een listige stem binnen in hem, die praatte overredend op hem in, die zei dat Rieks door moest gaan met zijn werk, alsof er geen bijzonders gebeurde. En Rieks kon dat doen. Hij wierp zich wild op de mestvork en scheurde in de zware rietplaggen, maar een waas trok voor zijn ogen en hij voelde, dat zij bij hem stond en naar hem zag. Toen leek het, alsof er een ander voor hem handelde, hij zelf had dat niet gekund. Hij liet verachtend zijn onderlip hangen, zoals hij het vaak Jans Oldenbanning had zien doen en keek toen op.

„Hé," zei hij verwonderd, „bin ie doar, Hille Barelds? .... Wat is er, wicht?

Maar toen hij haar bleek gezicht zag, begonnen zijn handen te beven. Zij zei nog niets, zag hem alleen maar aan. Haar borst ging op en neer, haar lippen openden zich, alsof ze spreken wilde, maar zij sloot ze weer en haar ogen schoten vol tranen.

Toen behoefde ze niets meer te zeggen. Dit, deze ogen, deze hijgende borst, er was geen feller aanklacht tegen Rieks. Maar toen hij zich in zijn grote verwarring afwendde en naar woorden zocht, zag hij langs de kar op de konten van zijn paarden, dikke glanzende konten en gespierde poten. Toen hoorde hij ook de koeien, die loeiden in de wei, want het was melktijd. En Triene stond bij de staldeur tussen twee honderd kippen met de voerbak.

Toen beet hij zijn tanden op elkaar en zei niets. Hille was al weggegaan. Rechtop, fier, liep ze het groenland af naar de weg op haar versleten tripklompen. Hij leunde versuft tegen de kar en keek haar na. .

Sluiten