is toegevoegd aan je favorieten.

Doolhof

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

langen. Angst en vertrouwen verdringen elkaar.

„Ik wil er over denken."

„Natuurlijk, Peggy."

Zij keeren naar 't huis terug; zwijgend.

De volgende dagen vermijdt zij hem. Zij gaat een paar keer met Sonja, Thilly en Nardo naar Florence; en zich inlevend in de uitbundige lust van Nardo, in het stille genieten van Sonja, in de zuivere, kinderlijke bewondering van Thilly, tracht zij zich te verbergen voor zichzelf. Een besluit nemen is te moeilijk. Zij schuift het weg.

Alfred ontwijkt haar ook.

De gasten zijn langzamerhand allen vertrokken, ook de vervelende tante Rosa, waar niemand notitie van nam, maar die als een schim door huis liep en belangstellend in elke kast, om elke deur keek, als zij meende alleen te zijn. „De stille duivelin van de nieuwsgierigheid," noemde Nardo haar.

Ook de gastheer is, in een van de nieuwste wagens uit de fabriek van zijn schoonzoon, naar onbekende verten geijld.

Alfred zelf zou twee weken geleden al vertrokken zijn, als Peggy er niet geweest was. Teresas houding tegenover hem is de laatste weken langzaam, bijna onmerkbaar, maar voor hem toch voelbaar, veranderd. Zij is niet meer open en zonder terughouding spontaan hartelijk tegen hem. Er is soms een ironische klank in haar stem en zij ontwijkt het alleen met hem