is toegevoegd aan je favorieten.

Intieme revue

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een nieuw flatgebouw met het oog op haar rheumatiek en de zon, die veel meer schijnt in de hoogere lagen.

Om vier uur die dag zat hij, nog niets vermoedend, op een chaise longue met de stad aan zijn voeten te lezen, en hij luisterde naar een zingende bouilloire en de pennen van de oude mevrouw, die bezig was met gebreide eierwarmers voor een nicht. En ondertusschen viel de schemer, en de moeder van luitenant Knakkerman voelde tocht, en ze gingen op zoek om te zien waar ie vandaan kwam maar vonden niets, en ze zei dat de flat niet deugde, en dat het wortelnoten cabinet krom trok naast de centrale verwarming, en dat alles spleet door de droge hitte, en dat de muren te klein waren voor de schilderijen, waardoor Overgrootpapa Knakkerman en het schilderij van de ,,Dame in zwarte kant met de roos" op de badkamer stonden, waar ze natuurlijk niet konden blijven, wat allerlei complicaties gaf waarover luitenant Knakkerman en zijn moeder samen zaten te tobben bij het licht van een cretonne kap, tot Amélie werd aangekondigd met een bos gouden chrysanten om de familie welkom te heeten in haar nieuw home.

Ze was die dag wijnrood met een grijze vos en bijpassende chasseur op haar hoofd, waaronder haar neus uitkeek met een blauwachtig puntje van de kou op straat.

Ze zei, dat ze hoopte dat mevrouw Knakkerman göèd was, maar deze beklaagde zich over vochtplekken en tocht en gehoorigheid en revolutiebouw, en ondertusschen hingen Amélie's oogen aan de roode