is toegevoegd aan je favorieten.

Een afscheid van dit leven

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kanten vertrapten onder hun rijen. Vreugde vlamde in hem op, dat hij tot hen behoorde, dat hij één was van hen, die door dien geheimzinnigen band verbonden waren.

Hij had kunnen juichen! Zijn mond stiet een rauwen kreet uit, die schalde door de boomen. Het bracht hem tot de werkelijkheid terug. Hij liep hier, alleen in het bosch. Zondag. Morgen: de rechtbank, zijn arbeid. Doch het was goed.

Hij gevoelde zich vastberaden en sterk. Hij was zich bewust van niet alleen te staan. En met rustige schreden ging hij verder.