is toegevoegd aan je favorieten.

Nachtvorst

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bevond, zeer behoorlijk weten te gedragen. Hij was in staat geweest om onder mannen een verstandig gesprek te voeren, beleefd te zijn tegenover vrouwen, maar tegelijk was hij toch ook weer dronken genoeg om, wanneer hij zijn remmen niet in werking stelde, tot gemeene, ordinaire of wel wreede taal in staat te zijn. Dit maal was hij begonnen te drinken om dit laatste te bereiken. Niet alleen dus, dat hij niet trachtte zich te beheerschen, maar hij keerde naar huis met het vooropgezette plan om zijn laagste liederlijkste kanten naar buiten te keeren. Hij kon de gelijkmoedigheid, de kalmte van zijn levensgezellin, dat gepraat over filosofie, nu er heel andere problemen aan de orde waren, niet langer verdragen. Hij had de bedoeling iets te vernielen van dit nette, propere huisje. Hij wilde afrekenen met de volmaakte braafheid, die zich tegenover hem had gesteld. Hij wilde toonen, dat hij maling had aan Marceline's adellijke familie van moederszijde, hij wilde dat quasi eenvoudige, maar door overvloed van geld tot het uiterste verzorgde wezen schaden. Hij wou haar aan het huilen maken opdat die gelijkmatige stem eens schor klonk, hij wilde haar oogen zien tranen. Want hij kon dien blik niet langer verdragen, waaruit de gedachte te lezen was: „Och jullie mannen, jullie domme een beetje vuile mannen, als jullie geen reddenden engel hadt als ik...!

Daarom begon hij, zoodra hij meende, dat hij van de ramen der Stulp uit gezien kon worden, te waggelen. De hartstocht, waarmee hij dronkenschap nabootste of aanvuurde, was eigenlijk het eenige werkelijke element zijner dronkenschap.

Hij vond haar lezende in bed; toen hij binnenkwam wendde ze haar gezicht glimlachend naar hem toe. Dat wekte, op voor zijn bedoelingen gewenschte manier,