is toegevoegd aan je favorieten.

De biecht van een bezetene

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lijk alleen maar deel aan zijn zorgen voor ons, zijn dassen en manchetten, zijn binnenshuische gewoonten. Met des te meer energie — want zij was geladen met energie — wierp zij zich op de zaken van conventie en „zooals het hoorde", zij was daar een gespecialiseerde specialiteit in, een professional.

Hij had reeds lang en redelijk gelaten haar meerderheid in zake van etiquette erkend, er zich zwijgend naar gevoegd, maar voor haar geoefend oog werden nog altijd fouten begaan, waarop het een wellust was te wijzen, ze hem met meerderheidsbesef onder het oog te brengen.

Nog voor ik het helder zag en begreep, voorvoelde ik, hoe oom ver de meerdere was in geest en beschaving en het verdroot mij hem zoo ondergeschikt aan haar wil te zien, het maakte mij des te opstandiger. — Later dacht ik, oom moet begrepen hebben mijn opzettelijke ongezeggelijkheid en de betweterige bazigheid van madame en voor beiden had hij dat toegevende lachje, waarin zich zijn verborgen meerderheid, zijns ondanks, manifesteerde.

Oom liet den tijd werken; hij wist het menschelijk levensspel als dat van marionetten; hij, die begreep, hield

althans een touwtje in handen.

*

De school werd mij vooralsnog bespaard. Het ging niet aan mij in een klas te zetten bij kleine jongens zoozeer in kennis en vaardigheid mij vooruit.

Er kwam een huisonderwijzer, die ons met eigen methoden leerde, en Oom Barend volgde belangstellend onze vorderingen. Want ook Cootje moest alles nog leeren. Voor haar kwam bovendien een juffrouw, om haar les in handwerken en naaien te geven.