is toegevoegd aan je favorieten.

Blank om zes

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Zakelijk niet."

„Men heeft ons voor de mal gehouden," zei Jaap.

De notaris lachte.

„Dat valt niet te loochenen!"

Er viel een stilte.

De notaris rookte, keek naar buiten en de zes wisselden onderling blikken van verstandhouding.

Eindelijk sprak Jaap:

„Wat mij betreft, ik ben bereid het aanbod te aanvaarden."

Toen, de een voor de ander na, verklaarden ze allen hetzelfde; Sterk hoorbaar kwaad, Pablo met een gesmoorde stem.

„Het verheugt me, heeren," sprak de notaris, „dat U op deze wijze wilt medewerken aan een oplossing en namens de heeren Vignol en Tronck en zeker ook namens Thora, dank ik U zeer voor die bereidwilligheid. Ik heb geld meegebracht; als U even de quitanties wilt teekenen, dan werken we meteen alles af."

„Maar zit er in die quitantie ook weer niet een of andere listigheid of een grapje van de soort die we nu genoten hebben?" vroeg Sterk.

„Ik kan me levendig voorstellen," antwoordde de notaris, „dat U ter zake wantrouwig is geworden, maar ik geef U mijn woord als notaris dat hier heelemaal geen sprake van is. U vertrekt dus morgen meneeren als U dat wenscht, maar U kunt ook vandaag nog gaan, dat wordt heelemaal aan uw inzicht overgelaten. Er gaat een trein om 2 uur 50 van Terborg waarop U nog aansluiting kunt krijgen naar vrijwel alle deelen van ons Vaderland. Enfin, overlegt U maar eens onderling."

„Zijn meneer Vignol en Thora niet meer op de Doornenburg?" vroeg Jaap.

„Nee, die zijn vanmorgen al vroeg met Meedie op reis gegaan, maar ik moest U allen hun afscheidsgroeten over-