is toegevoegd aan je favorieten.

Bruggenbouwers

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moet voelen dat hij breede schouders heeft, dat hij een groote kerel is. Nu en dan ziet hij zichzelf in het donkere glas van een winkelraam: een man met een flinke houding, een groot sterk gezicht, welig haar, zwart in het midden, grijs bij de slapen. Zonder bepaalde reden kijkt hij soms achterom. Dan denkt hij aan zijn Bureau in de stille Prinsenstraat, het Bureau dat zou nü van hem alleen zijn, als hij daar nog zat: zonneschijn om hem heen, rust om hem heen, de diepe rust die daar is, tusschen twee werktijden in, en misschien op het rubberblad van zijn schrijftafel een paar sneden brood en een kop koffie van Bos. Hij loopt door — hij zou terug willen gaan.