is toegevoegd aan uw favorieten.

Koentje van Kattenburg

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Gelukkig gestemd gaat Koentje verder. Hij is graag bij Sientje. Het is daar altijd zo rustig. Touwpluizen stuift zo, en met het deutels-maken, wat hij nu ook kan, verdient hij wel meer, maar hij wordt er zo moe van. Daar is hij nog wat te jong voor, zegt moeder. En bij Sientje valt er altijd wat af, een wortel, een appel, of een stuk of wat sausjes. Gelukkig gaat hij verder. Hier op de gracht is de drukte op dit uur veel minder dan in de straat. Koen fluit, hij voelt zich zo lekker. Maar bij de tuin van Belekamp staat hij stil; hij is als een paard, dat de oren spitst. Er gebeurt wat! Dat geluid kent hij! Geen ander hoort het, maar hij schiet ineens naar het vlotje van de overzet naar de Kadijk toe. Iemand te water? Zie je wel, daar heb je het! Het is.... drommels Jantje Elout is het, die kan niet eens zwemmen! Hy begrijpt dadelijk, wat er gebeurd is: Jantje is es wezen neuzen in Belekamps tuin naar een vroeg appeltje of een peertje. De sprong van de tuin naar het vlotje mislukte en daar ligt hij te water. Hoe komt hij dadelijk zo ver van de kant af? Jantje! Jantje! Hij kan niet zwemmen!

Plomp, Koen ligt al te water, en zwemt, en brengt Jantje behouden op het vlotje. Jantje holt huilend naar huis toe, boe noch bah zegt hij. Koen staat druipend op het vlot. Er is niemand, ook niet de veerman. De zon blikkert op het water, het hout van het vlotje voelt warm onder zijn voetzolen. Hij neemt een kort besluit, gaat zitten en ontkleedtzijnbovenlijf,wringtzijnhesje uit, zijn romp je, zijn hemd, legt ze een ogenblik plat op het vlotje, dan volgen zijn bovenbroek en zijn kousen. Er roepen mensen van de gracht: — Jö, ga naar huis toe! maar hij kijkt niet eens om, schudt zijn hoofd en wringt verder, een paar jongens komen en helpen. Klef trekt hij zijn hemd weer over zyn hoofd heen, ontdoet zich dan pas van zijn onderbroek. Hij is een nette jongen, zonder zwembroek zit hij nu tenminste