Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

PANORAMA

Denk niet dat alles tot een doel moet strekken, Want ook de vogels weten niet waarheen;

Hun ruime vlucht en dappere vertrekken,

Die zwerm die aan den horizon verdween,

Alles spant samen om den droom te wekken, Van niet tot plicht geprest te zijn alleen,

De hoop dat achter doodsche traliehekken Een panorama zonnig weidsch verscheen,

En dat men zelf opeens ook anders was, Zoo zegevierend als een Fortinbras,

Zoo vol als druiventrossen, korenschoven.

O geest getogen in een broeische kas,

Het zwenken van één zwaluw over ’t gras Gaat elke wentling van het lot te boven.

ANTHONIE DONKER

Sluiten