Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

traind, moesten het wel winnen van de Javanen, die pas kort met dit spel begonnen waren en door hun zware arbeid in de rietvelden veel te stijf in hun bewegingen.

De meester van het plantage-schooltje had onder hen een club opgericht en, om de animo er in te houden, net zo lang gewerkt en onderhandeld, tot er een officiële match zou plaats hebben op het terrein van Waterlo. De Javaanse club werd ingemaakt met 10—1 en al gauw ging het gejuich der Nickerianen, die meegekomen waren, over in een sarrend en treiterend lachen en spotten met de Javanen. Roland had in 't begin volop meegedaan en geschaterd, om de onbeholpenbewegingen der plantage-jongens. Maar eensklaps bemerkte hij, dat Max, die naast hem stond, er niets aardigs aan scheen te vinden; hij keek meer naar de schreeuwende toeschouwers dan naar de spelers. Zijn gezicht stond even onbewogen als altijd, maar de blik uit zijn donkere ogen deed Roland opeens begrijpen, welke indruk dit tafereel op zijn vriend moest maken. En hij zelf had minutenlang mee staan schreeuwen om de Javanen! Zou Max dat gehoord hebben? Natuurlijk, dat moest wel, hij stond toch vlak naast hem! Zou Max hem ook zo hebben aangekeken?

Op dat ogenblik werd het Javaanse doel voor de vierde keer doorboord; de keeper had de bal boven zijn hoofd willen klemmen, maar was juist te laat en sloeg achter de bal de handen ineen. Een gebrul steeg op bij de Nickeriaanse toeschouwers; kleine jongens buitelden kopje-over, anderen begonnen in groepjes te hossen, sommigen lieten zich op de grond vallen, om uit te lachen, meiden gilden, de schimpscheuten waren niet van de lucht!

„Man, hij klapt zelf het eerst in z'n handen!

„Hé, Japanees, in het kippenhok kan je ze beter te pakken krijgen, niet!)?"

„Man, we hebben tien spelers te veel meegebracht tegen dit elftal!"

„Ik geloof, de Javanen spelen kipérki!" 2)

Roland had geen kik gegeven; o, als Max er niet geweest was, wat zou hij genoten hebben! Maar Max was er nu eenmaal, en naast

') De Javanen zijn als kippendieven gevreesd.

2) Volksnaam voor damspel, waarbij diegene wint, die het eerst zijn schijven kwijt is.

Sluiten