Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

je kon toch beter met zo'n doekje over straat lopen, dan met een brandende cigaret in 't donker de wacht te houden; die domme zwarten!

Want dat kan hij al gauw uit hun gesprek opmaken: ze zitten op wacht. Voor het geval de Javanen niet alleen over land, maar ook van rivierzijde aanvallen, willen ze hen hier opwachten. Freddy begrijpt er niets van: denken ze nou heus, dat de Javanen zo stom zijn, om bij een geheime aanval aan de grote steiger te landen? Of...... zouen

ze expres plaatsen uitgezocht hebben, waar de minste kans bestond den vijand te ontmoeten? De Indianen zagen er de zwarten best op aan; in gevaren, die ze kenden, waren ze moedig genoeg maar tegen een onbekenden vijand, en vooral tegen een onbekend aantal Javanen, die zich kwamen wreken en weinig of niets te verliezen hadden, zou hun moed niet zo geweldig zijn. Ze hopen vurig, dat er niets gebeuren zal, om de volgende dag en nog lang daarna tegen elkaar op te bluffen: „Man, ik had een doodsgevaar lij ke post; als ze gekomen waren, had ik ze allemaal een kogel door hun kop geschoten!"

Freddy hoort ze praten over de andere groepen; op verschillende plaatsen, waar de vijand kan binnenkomen, zijn posten geplaatst, elk bestaande uit een politie-agent met tien andere mannen, allen gewapend.

Ze hadden een schot gehoord, ergens bij de achterdam en de gloed van een brand gezien; ze hadden zich toen op het ergste voorbereid, maar sindsdien was er niets meer gebeurd; de Commissaris had de geruststellende berichten van den Directeur van Waterlo laten rondzeggen, maar de uiterste waakzaamheid voor de nacht aanbevolen.

Nu wist Freddy genoeg. Op dezelfde wijze als hij gekomen was, sloop hij weer terug en kwam even na Roland op de afgesproken plaats. Kort vertelde hij, wat hij gehoord had en dan trokken ze Zwijgend het kapoeweri in. Freddy liep weer voorop, had niet de minste moeite, om de weg te vinden; soms liepen ze een tiental meters achterwaarts op hun pad terug, en kropen dan onder een paar struiken door, om even verder hun weg te vervolgen. Roland kende deze truc die ze wel eens meer gebruikten, om mogelijke vervolgers het spoor bijster te doen worden, maar hij bewonderde de handigheid, waarmee het Indiaantje die truc toepaste.

„Freddy, je bent toch een echte bosman! Als we in de buurt

Sluiten