Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vriend van zijn vader was; zo dikwijls hadden Karbani en Suratno Zaken over contractanten moeten behandelen. De mandoer waardeerde in den ambtenaar de eenvoud en gemoedelijkheid, waardoor hij ook voor den minsten contractant toegankelijk bleef, terwijl Suratno oprechte bewondering koesterde voor de bezonnenheid, waarmee de mandoer zijn liefde voor zijn rasgenoten altijd in evenwicht hield met zijn gehoorzaamheid aan het Gouvernement.

't Kwam er maar op aan: Max te vinden en dat wel zo gauw mogelijk. Hij zou zelf moeten gaan zoeken, niemand anders durfde hij het toevertrouwen; het was een gewaagd spel, want als er ondertussen iets gebeurde, zou zijn afwezigheid tot allerlei vermoedens aanleiding geven. Scherp luisterde hij toe, en wat hij nu opving, versterkte hem in zijn plan. Natiman, die begreep, dat hij nu de schepen achter zich verbrand had, door de gevangenneming der jongens, deelde zijn helpers mee, voorlopig te zwijgen, maar als om 1 uur de mensen te bang zouden zijn om op te trekken, dan moesten ze allemaal bij elkaar gebracht worden; hij zou dan nog een laatste keer de mannen aansporen en hun straffeloosheid verzekeren door de mededeling, dat de zoon van Suratno in hun macht was; dan zouden zelfs de grootste lafaards nog wel durven. Hoe hij precies met den jongen doen zou, wist hij zelf nog niet, maar dat zouden ze om 1 uur wel horen. Alles hing er dus van af, dat die jongen in hun macht bleef; daarom moesten er nog twee terug,

om hem te bewaken.

Nu ging de troep uit elkaar, om van verschillende kanten de kampong binnen te komen. Karbani bedacht zich geen ogenblik meer en volgde het tweetal, dat naar de schuilplaats terugging, zo werd het zoeken hem al heel gemakkelijk gemaakt! Terwijl hij hen behoedzaam achterna sloop, overlegde hij al, hoe den jongen te bevrijden, zonder dat Natiman zulks te horen kreeg vóór 1 uur. Hij had wel zijn revolver bij zich, maar hij kon toch onmogelijk zo maar drie kerels doodschieten. Dat verdienen ze niet; ze waren jong en hadden zich laten opstoken door Natiman. Al waren ze gewapend, ze Zouden hun ouden mandoer nooit durven neerschieten, maar ze moesten ook minstens tot 1 uur onschadelijk gemaakt worden, anders zouden ze Natiman gaan waarschuwen; misschien kon hij hen

vastbinden en......

Ineens werden zijn gedachten afgebroken; duidelijk kon hij horen,

Sluiten