Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vrij laten en hij zou Max en Roland kunnen waarschuwen, langs welke kant ze konden binnenkomen.

Max moest toegeven, dat de mandoer gelijk had; daarbij vond hij het fijn: zijn vrienden zouden delen in zijn avontuur en in zijn wraak op Natiman!

Met de uitdrukkelijke belofte, voorzichtig te zullen zijn, keerde hij naar de kakantri terug, waar hij een radeloze Roland en een huilende Freddy vond.

Dat was een blij wederzien! Eerst moest Max vertellen, wat er gebeurd was en wat er nu op het program stond; toen vertelden de beide anderen, wat ze in Nickerie gehoord hadden.

Nauwelijks waren ze uitverteld, of Max drong aan op gauw vertrekken naar Waterlo. Het trof Roland, dat zijn vriend er geen ogenblik aan scheen te twijfelen, of ze zouden allebei meegaan. Als Creool liep hij eigenlijk in de muil van den leeuw en, ook al zou de opstand niet doorgaan, hij liep toch grote kans van een of anderen verbitterden Javaan een stevig pak slaag op te lopen. Toch bedacht hij zich geen ogenblik; hij vond het zelfs fijn, dat Max zo onvoorwaardelijk op hem vertrouwde; enfin, daar waren ze ook vrienden voor!

Freddy was in de wolken; zijn grote vriend was terug en had hem nodig. Hij stelde zelfs voor, op Waterlo nog eens voor spook te spelen en ze allemaal op de vlucht te jagen!

In de beste stemming trokken ze met een grote bocht naar de plantage; de jorka-fowloe vergezelde hen een eindje en Freddy wist wonderbare geschiedenissen van de „woka", zoals hij hem op z'n Indiaans noemde, te vertellen. Een zieke Indiaan was eens helemaal onder invloed van de woka gekomen; deze was hem zelfs in menselijke gedaante verschenen met een lange staart en had den man genezen. Vandaar dat hij soms zijn gewone roepen afwisselt met „ókoyó", d.i. iets doet hem pijn!

Moeder had hem vroeger altijd verteld dat het een geest was; hij heette eigenlijk „suwi-suwi" en probeerde kleine kinderen te lokken; daarom mochten de kleintjes nooit ver van het kamp weglopen, en moesten vooral 's avonds dicht bij elkaar in de hangmat blijven.

Roland wist ook het zijne te vertellen van wat de Creolen van de jorka-fowloe dachten en wat ze deden, om zijn schadelijke invloed tegen te houden. Hij had eens in een winkel een Indiaan helpen

Sluiten