Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weinig zin, om hier al achter te blijven; 't was zo ver weg en vooral, wolken van muskieten maakten 't hun hier onder 't lopen al lastig genoeg; wat zou dat worden, als ze stil moesten zitten? Smook maken konden ze niet, dat zou hen verraden. Ze besloten naar Rolands tante te gaan en daar te blijven, tot Freddy kwam melden, of de weg naar Waterlo vrij was. Het was wel een beetje laat, om op bezoek te komen — naar de maan te oordelen, zou het ongeveer elf uur zijn — en de familie zou al lang slapen, doch Roland zou zeggen, dat zijn moeder ongerust was, of zij geen last hadden van de Javanen en misschien bij hen wilden komen. Tante zou het natuurlijk niet doen, maar hun bezorgdheid toch op prijs stellen en zeker goedvinden, dat ze wat bleven uitrusten.

Vanuit het blok huizen, waar de Creolen van Hazard bij elkaar woonden, klonk hun muziek en zang tegemoet. Zelfs Freddy begreep onmiddellijk, wat er aan de hand was: ze hielden ergens dedde-höso '). In het begin had hij het vreemd gevonden; als er iemand gestorven wsa, dan kwamen familieleden en buren bijeen, om de hele avond, vaak de hele nacht door, liedjes te zingen; natuurlijk kregen ze daar 'n hongerige maag en droge keel van, en werd er dan ook flink gedronken en allerlei koek gesnoept. Soms deden ze dat acht avonden lang en werd alles met een „aiti-dei" 2) besloten. Toen Freddy voor het eerst daarvan hoorde, had hij het heel mooi gevonden, maar toen hij het eenmaal van dichtbij had meegemaakt, moest hij er niets meer van hebben. Waarom moesten ze, ter eere van een dode, zo verschrikkelijk schreeuwen en zo lekker smullen? Langzamerhand was het Indiaantje er wel aan gewend geraakt, dat de zwarten honderdmaal meer lawaai maakten dan zij, maar begrijpen deed hij het niet.

Nu kwam hun dat dedde-hoso goed te pas; Rolands tante zou er Zeker bij zijn, en ze zouden dus enkel de kinderen thuis treffen en wakker behoeven te maken.

Roland dacht er anders over; hij wilde naar het dedde-hoso gaan; ze konden daar heel wat nieuws vertellen en hij kende de gastvrijheid van zijn rasgenoten genoeg, om te weten, dat er voor hem en zijn vrienden wel een lekkere portie zou overschieten!

*) Dedde-höso: doodsfeest, bij de lagere klassen der Creolen nog veel in gebruik.

2) aiti-dei: acht dagen.

Sluiten