Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te vallen van een bende woedende Javanen onder aanvoering van Natiman, maakte de jongens radeloos van angst; weglopen ging niet meer, ze zouden meteen ingehaald zijn.

Weer was het de Indiaan, die uitkomst bracht; hij had bij de hoek van de fabriek op wacht gestaan en was onmiddellijk toegeschoten.

„Gauw, gauw in het riet en een eind verder doodstil blijven Jiggen 1 Ik blijf hier en zeg, dat ik alleen was! Gauw!"

Max weigerde: „Nee, Freddy, ik laat je niet alleen; ze gaan je doodmaken!"

„Nietwaar, ik zeg, dat ik nieuwsgierig was en verder van niks weet; ze gaan me slaan, maar niet doodmaken! Gauw loop!"

Opzij van de fabriek hoorden de jongens de Javanen al aan komen rennen; Roland pakte zijn vriend beet en trok hem mee naar het dichtstbijstaande riet. Ze hadden het nauwelijks bereikt, of om beide hoeken kwamen de eersten aangestormd. De heftige beweging in de rietstengels had de jongens zeker verraden, als een vreselijke gil van Freddy de aandacht der Javanen niet afgeleid had. Met z'n scherpe ogen had het Indiaantje het bloedspoor van Roland gezien, onverschrokken zijn been langs dezelfde spijker opengehaald, een paar stappen het spoor gevolgd en juist toen de eersten om de hoek kwamen, zich met een luide gil laten vallen; stuiptrekkend wist hij nog met z'n voeten de dichtstbijzijnde bloeddruppels uit te wissen en bleef toen voor dood liggen.

Zijn list slaagde volkomen; de Javanen vormden een grote kring om hem heen en dachten er zelfs niet aan nog naar anderen te zoeken. Toen Natiman er bij kwam, richtte deze zijn zaklantaarn op het roerloze lichaam; in Nickerie had hij dikwijls genoeg Indianen ontmoet, om meteen te zien, wat voor jongen het was. Hij begreep er niets van; wat deed een Indiaanse jongen 's nachts op Hazard? Hij iiet het licht van zijn lantaarn op de kist vallen en zag druppels bloed naast de kist; hij onderzocht nog nauwkeuriger en zag ook een bebloede spijker; weer terug bij Freddy, keek hij aandachtig naar diens benen en toen hij daarop een lange, bloedende schram ontdekte, meende hij te begrijpen, wat er gebeurd was en zei tegen de mannen:

„ n Nieuwsgierige Indiaan, die meteen voor z'n nieuwsgierigheid is gestraft, k Dacht, dat Indianen flinker waren en niet om zo'n beetje bloed zouden flauwvallen!"

Sluiten