Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar vóór iemand besef had, daar gehoor aan te geven, uitte Natiman een vreselijke vloek en verdween in het donker.

Max werd binnen boord geholpen en toen de motorist kwam vragen, wat er eigenlijk aan de hand was, riepen de drie jongens

tegelijk: „Gauw afvaren!"

De laatste kabel werd losgegooid, de fluit klonk, de boot verwijderde zich van de steiger, waarop Suratno, nauwelijks bekomen van de schrik, zijn zoon vaarwel wuifde. Achter hem stonden twee kleine jongetjes hartstochtelijk te snikken, Winny en Chally; Roland had hun beloofd, allerlei moois uit het bos voor hen mee te brengen, maar dat moois was ver en onzeker; nu waren er alleen maar twee kleine slaperige jongetjes, in donkere nacht, zonder moeder en zonder grote broer!

Het laatste, wat de jongens zagen, was Max' vader met aan elke hand een huilend jongetje!

Sluiten