Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Jawel, hier is het duidelijk; maar bovenop splitst deze rivier zich in tweeën, of beter gezegd: komen twee rivieren bij elkaar en vormen deze rivier. Nou is de vraag, welke van de twee rivieren is de hoofdrivier, dus de Corantijn en welke is de zij-rivier?"

„Wat geeft dat nou?" vroeg Fredy.

„Dat geeft het hele stuk land tussen die twee rivieren of aan Holland of aan Engeland! Snap je niet? Ze hebben nou eenmaal gezegd: de Corantijn is de grens; dat staat vast! Als nou de linkse rivier, van hier af, de Corantijn is, dan is het land tussen de beide rivieren van Engeland. Is de rechtse rivier de Corantijn, dan hoort het bij Suriname en is dus van Holland. Snap je nou?"

„Jawel," zei Freddy, „maar waarom maken ze zich druk over een stuk bos, waar toch niemand anders woont dan wat Indianen?'

„Zo praten er meer boy, en voor 't ogenblik hebben ze misschien gelijk. Maar veronderstel 'ns, dat een of andere expeditie daar veel goud of diamant vindt, dan is er meteen ruzie: van wie hoort dat nou ?"

„Van den man, die 't vindt!" viel Max in.

Maynard zat een ogenblik verbluft en Ro stelde al enthousiast voor: „Kom, jongens, vanuit Washabo gaan we met een korjaal de rivier op, goud en diamant zoeken!"

„Als jij dan maar concessie-rechten betaalt!" lachte Maynard.

„Aan wie?"

„Ja, dat is nou juist de Corantijn-kwestie!"

„Nou laten ze die dan maar niet oplossen", meende Freddy, „dan hoef je aan niemand te betalen."

„Of aan allebei! Maar, maak je niet ongerust, jullie zult hier niks vinden! Zoek straks maar wat krijt op de rotsen van Oreala! Let op, dadelijk kun je ze zien! Keer je maar vast om, Freddy en kijk goed!"

De Carolina maakte een bocht en ineens lag Oreala voor hen. Voor de jongens, die nog nooit anders dan vlak land gezien hadden, was het een echte verrassing. Steilrecht rezen de oevers omhoog; scherp kartelden de helderwitte krijtrotsen tegen de diep-blauwe lucht terwijl het groen van struiken en palmen wondermooi afstak tegen de lichte achtergrond. En dat alles overstraald door laaiende zonnegloed.

Dichterbij komend zagen ze de Indianen-hutten tussen het groen verscholen en boven op de hoogste top een sierlijk kerkje.

Maynard had plezier in de opgetogenheid der jongens. Vooral

Jong Suriname op avontuur. 7

Sluiten