Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Onder aansporing niet lang weg te blijven, mochten de jongens met de grote korjaal naar de oever. Ze hadden niet zoveel bekijks, als ze verwacht hadden; slechts de kinderen gaapten hen verwonderd aan; de volwassenen vonden het schijnbaar niet de moeite

waard naar hen te kijken.

„Man," zei Roland, „ze doen net, of we hier thuis horen! Als in Nickerie drie wildvreemde jongens kwamen binnenlopen, iedereen Zou ze aangapen, of ze 'k weet niet wat voor monsters waren!

„Bij ons in 't kamp nooit" zei Freddy eenvoudig; „als er geen mensen komen, goed; als er wel komen, ook goed; maar wat is daar aan te kijken?"

Roland had een scherp antwoord klaar, maar hield zich bijtijds in. Daar had je 't weer! Creolen, Javanen, Indianen, koelies allemaal hun eigen manier van doen; maar was dat reden, om op elkaar te schelden?

De twee jongens, die hen in de korjaal naar de oever hadden gebracht, waren rustig daarin gebleven. Toen Roland nog eens omkeek, zag hij hen op de bodem van de korjaal zitten met de ruggen naar de barkas gekeerd, het pak met brood en koek open tussen hen in! Grinnekend wees hij zijn vrinden er op: „Freddy, dat doen Ze in jullie kampen toch ook!"

De weg naar boven wees zich vanzelf; 't viel de jongens, die zulke klimpartijen niet gewend waren, niks mee. Ook de hutten en de rotsen waren van dichtbij lang zo schilderachtig niet als van ver; het krijt bleek tenslotte meer kalk en zand en was allesbehalve helder wit. Maar bovenop gekomen, werd hun moeite ruimschoots beloond. Een prachtig vergezicht over de rivier, die hier zo scherpe bocht maakt, dat ze weer terug schijnt te gaan, vanwaar ze gekomen is; klein als speelgoed zien ze onder zich de barkas, die door de waterkolken helemaal omgedraaid en haar neus in de groene oevers heeft gestoken. Overal in 't rond groen, eeuwig groen, maar groen in allerlei schakeringen en vormen en kleurig getekend door gele slingerplanten, donkerrode papegaaisbekken en zachtblauwe orchideeën. Hier en daar rijst de kakantri, koningspalm en possentri boven alles uit als trouwe bewakers van het oerwoud.

') Possentri: eigenlijk poison-tree, giftboom; het giftige sap, dat bij hel hakken uit de stam spat, is zeer gevaarlijk voor de ogen.

Sluiten