Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Die zal wel komen, als de tom-tom in je buik zit. Allons, nou eerst eten!"

Al gauw zaten de jongens te smullen. „Is die van jou, Ro?" vroeg Max.

„Van onze buurvrouw! 'k Wou eerst niks meenemen, maar toen Winny en Chally hoorden, dat ik met de boot opging, hebben ze haar wakker gemaakt, om wat voor me klaar te maken. Ze zorgt wel eens meer voor ons, als moeder...... niet thuis is."

Ze aten alles schoon op en namen de markoeza als dessert. Max sneed hem middendoor en om de beurt schepten ze een lepel van het frisse vruchtvlees; de rest was voor Siegfried.

Al gauw bemerkten ze, dat Maynard gelijk had en ze hun verloren nachtrust nog niet voldoende hadden ingehaald, 't Is volkomen windstil en de zon brandt; eentonig stampt de motor en voor ze 't goed en wel weten, zijn Max en Ro onder zeil. Roland is zo maar op de bodem gaan liggen, Max heeft zich op de bank uitgestrekt. Freddy schuift het tafeltje tegen de bank, dat-ie er niet af kan rollen en gaat zelf tegen een der poten aan zitten, om zijn boog te herstellen. Maar geen vijf minuten later zakt hij opzij en komt met z'n hoofd op Rolands arm te liggen. Over het glinsterende water zoekt de Carolina zich een veilige weg tussen de vele eilanden en zandbanken van de Corantijn.

Als de fluit gaat, worden ze alle drie tegelijk wakker; Ro en Freddy springen meteen op; Max rekt zich 'ns uit, gaapt en doet z'n ogen weer dicht.

„Luie Max, sta op, we zijn bij Tropica!"

„Waarom moet ik nou opstaan, omdat we bij Tropica zijn?" zeurt Max en gaapt nog eens. Roland trekt het tafeltje weg en knijpt Max in z'n kuiten. Dat helpt; Max vliegt overeind en geeft Ro een por, dat-ie op de andere bank terecht komt.

„Doe toch niet zo vervelend, ik laat jou toch ook met rust", snauwt Max.

„Dat zou er nog bij moeten komen; je moest het 'ns proberen!"

„Nou, denk je, dat ik bang voor je ben? Kom maar op!"

Woedend staan ze tegenover elkaar; Freddy kent die toneeltjes allang en maakt er zich niet meer druk over; ze menen het zo kwaad niet. Hij geeft Max zijn boog, drukt Roland een pijl in z'n handen en zegt heel ernstig: „Straks eerlijk omruilen."

Sluiten