Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ze lachen allebei en de vrede is weer getekend. Toch schaamt Roland zich een beetje; hij weet nou allang, dat Max een heel goeie jongen is, maar als-ie slaperig of hongerig is, moet je een beetje oppassen met 'm. Dat heeft-ie zich nou al zo dikwijls voorgenomen; waarom vergeet-ie het telkens? Enfin, volgende keer beter.

Ze kruipen weer voorin, waar de bootsman nu aan 't stuur zit en vragen, of Tropica een grote maatschappij is.

„Niet bijzonder groot, en 't gaat niet goed, ook; dit is niet de eerste houtmaatschappij, die 't hier probeert!"

„En zijn de andere allemaal failliet gegaan?"

„Ja, en ze zeggen, dat Tropica ook al op springen staat!"

„Hoe komt dat?"

„Ja, hoe komt dat? Hoe komt het, dat niks hier in Suriname goed gaat? Ze hebben genoeg geprobeerd, maar alles mislukt; soms gaat het een tijdje en dan is het weer mis. Soms kun je het wel met de vinger aanwijzen, waarom het niet goed kan gaan.

Neemb.v. een vorige maatschappij hier, vóór Tropica. Ze brengen in Holland een bom centen bij elkaar, om hout uit Suriname te halen. Goed. 'n Directeur en nog wat heren komen, nemen werkvolk in dienst, kappen lijnen in het bos en 't spel begint. Bomen worden omgehakt, uitgesleept, in blokken van bepaalde grootte gezaagd en opgestapeld. Goed. Nou zal er 'n schip komen uit Heiland, om de blokken te halen, maar de stommelingen hebben niet goed afgesproken, wat voor blokken het waren. Het schip komt de Oceaan over, vaart de Corantijn op tot voor de steiger en dan bemerken ze pas, dat ze om blokken van die grootte in te laden, geen machines bij zich hebben. Dan zó maar, zegt de kapitein, met handkracht! Laat de arbeiders maar sjouwen! Dat gaat niet, zegt de Directeur, dat 's veel te gevaarlijk! 't Moet, zegt de kapitein.

Goed, zegt de Directeur, je zult het zien. Hij zet z'n mannen aan 't werk, maar bij 't tweede blok inladen gebeuren er al ongelukken; één breekt allebei z'n benen, een ander kneust twee vingers zo erg, dat ze er af moeten. Zie je wel, zegt de Directeur, 't is te gevaarlijk, daar waag ik m'n arbeiders niet aan!

Moet jij weten, zegt de kapitein; in mijn lastbrief staat, dat ik hier 6 weken moet blijven liggen en dan naar Holland terug moet. Daar houd ik me aan!

En, zo waar, het schip blijft rustig 6 weken liggen en gaat naar

Sluiten