Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„O," zei Janni, merkbaar opgelucht, terwijl z'n gezicht, dat grauw geworden was, weer z'n gewone kleur terugkreeg; „je maakte me aan 't schrikken met je stropers; daar beng ik bang voor!"

Zwijgend liepen ze nu door, tot het huisje, waar Janni woonde; Z*n moeder was thuis en ontving hen heel vriendelijk. Terwijl de jongens met smaak een paar bacoven naar binnen speelden, riep ze Max apart in de bijkeuken.

„Boy, als je soms een plaatsje open weet, op een boot, of waar ook, meld me dan; ik wil Janni hier weer weg hebben; vraag 'ns aan je vader, misschien weet die wel iets voor hem."

De vrouw vroeg het zo smekend en keek zo bedroefd, dat Max er verlegen van werd.

„Kijk, je moet het niet aan die andere jongens vertellen, maar aan je vader mag je het wel zeggen: vroeger was Janni in Nickerie op werk, maar toen heeft hij niet goed opgepast; d'r is toen geen werk van gemaakt en nou hoopten we, dat het hier beter zou gaan, als-ie bij z'n vader en moeder is. Maar de laatste tijd gaat het weer mis; soms is-ie nachten uit en overdag werkt-ie bijna niet meer. En nou heb ik gehoord, dat-ie laatst in Nickerie zoveel geld verteerd heeft en nou ben ik bang

Ze sloeg de handen voor haar gezicht en schreide zachtjes.

Max had moeite om z'n tranen in te houden. Zo iets had hij nog nooit meegemaakt! Ja, dikwijls had-ie negerinnen op straat of op het erf horen tekeer gaan over hun kinderen, doch hij wist maar al te goed, hoe weinig daarvan gemeend was en over wat voor onbenulligheden het dan eigenlijk ging. Echt verdriet had hij zich nooit anders gedacht dan bij kinderen, die geen goede moeder hadden. Maar hier was een echt goede bezorgde moeder, en die had heel echt en heel diep verdriet, omdat haar jongen niet goed was! Zou Janni dat niet weten? Hoe kon-ie dat dan verdragen? O, als z'n eigen moeder weer eens thuis kwam, en verdriet, zo erg verdriet zou hebben over hem, hij zou...... nee, dat was ondenkbaar!

De vrouw maakte zelf een einde aan de pijnlijke situatie, door Max weer mee naar binnen te nemen, zonder antwoord of belofte af te wachten; misschien zag ze zelf ook wel het hopeloze van het geval in en had ze alleen haar hart 'ns willen luchten; de loodzware stilte van het binnenland en de eenzaamheid kan 'n bezorgde moeder wel 'ns te machtig worden!

Sluiten