Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet veel, maar hij durfde niet méér vragen, omdat de mannen hem toch al wantrouwden, sinds hun „eerlijk gestolen" hout op zo'ri gemene manier door vuile dieven was weggehaald! De Franse deporté had zelfs voorgesteld, Janni pas uit te betalen, als zij zelf de buit binnen hadden, maar deze had toen gedreigd alles aan de politie bekend te maken, als ze hem niet meteen gaven, wat hem toekwam. De Fransman, die als leider optrad, had toen meteen het geld gegeven, maar de grimmige blik uit zijn grijze ogen voorspelde niet veel goeds. Ze hadden afgesproken, geen donkere nacht af te wachten, maar zo gauw mogelijk de lading in veiligheid te brengen. Dinsdagavond zou 't gebeuren, als de Gouvernementsbarkas voorbij zou zijn, naar Apollo, het eindstation; dan had de politie werk genoeg, om brieven en andere stukken, die met de post waren meegekomen te beantwoorden en klaar te hebben voor de volgende morgen vroeg, als de barkas weer terug zou gaan.

Janni was toen ongemerkt — dat denk je maar, Janni! — na^r de waterkant gegaan, had daar het afgesproken sein gegeven en nog geen uur later was een der Engelsen bij hem geweest; Janni had hem opgenoemd, wat voor hout er klaar lag en had ƒ 50.— bedongen, om te zeggen, waar het lag. De Engelsman had toegeslagen, maar 't zou pas betaald worden, als 't hout veilig aan de overkant was. Janni had dit goed moeten vinden en gezegd, waar ze Maandagavond moesten komen; dan zou hij hun de plaats wijzen en hen helpen met weghalen. Ongemerkt — dat denk je maar, Janni! — was hij toen weer naar huis teruggegaan, 't Was Zondag en er werd niet gewerkt. Maar hij voelde zich niet gerust; hij had 's avonds, toen hij op de uitkijk stond, heel duidelijk voetstappen gehoord; van wie konden die geweest zijn?

Tegen de middag was hij naar de bergplaats van het hout gaan kijken; alles lag nog, zoals ze het de vorige avond gelaten hadden. De vloed had alle sporen van de jongens weggespoeld en Janni had niets gevonden, wat er op wees, dat er na hem nog anderen waren geweest. Toch vertrouwde hij het niet en besloot in de buurt van de bergplaats de wacht te houden. Zou de Fransman met zijn mannen komen, dan zou hij hen helpen en kunnen zien, waar ze het hout heenbrachten, tot de volgende eb. Kwamen de Engelsen, om het weg te halen, dan zou hij hen dreigen, de politie te waarschuwen, als ze hem zijn afgesproken loon niet gaven.

Sluiten