Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vond en wat geld stuurde, was 't al weer lang goed. De tweeling, Winny en Chally, hadden er dit briefje bijgedaan:

Dag Ro,

De Javanen zijn niet meer gekomen, toen jullie weg waren. Voortdurend komen er mensen en jongens ons vragen, wat er toch eigenlijk met jullie gebeurd is; waarom jullie bent weggegaan. Wij houden alles goed geheim, hoor! Kom je gauw weer terug? Het is zo stil zonder jou! Groet Max en Freddy van ons, hoor!

Chally en

Winny (ik heb het geschreven, hoor!)

In het pakje van Max zat een grote zak pinda, een dozijn broodjes, pinda-kaas en 'n paar grote koeken. Roland begreep natuurlijk wel, dat z'n vriend alles zou verdelen, maar meende toch te moeten opmerken: „Man, jouw vader kent jou goed hoor!" Max hoorde het niet eens; in grote spanning las hij, wat in de brief stond.

Beste Max,

Tot het laatste ogenblik heb ik gewacht met schrijven in de hoop, dat inmiddels van de politie bericht zou binnenkomen over Natiman; nu moet ik kort zijn. Ze hebben hem nog niet gepakt en als ze hem te pakken krijgen, zal het nog een grote vraag zijn, of de politie kan bewijzen, dat hij het schot gelost heeft. Van Karbani heb ik gehoord, in welk gevaar je verkeerd hebt en dat je je kranig gehouden hebt. Daar ben ik blij om, maar wou toch, dat je...... nee, daar is nou niks meer aan

te willen of te wensen. In ieder geval wordt Natiman nu vervolgd en gestraft om die onrechtmatige overval op jou en Roland. Als ze hem maar te pakken hadden! Enfin, blijf voorlopig maar op Washabo; als je wat nodig hebt, schrijf maar met de kerende boot.

Net, dat ik dit schrijf, komt een politie-agent me vertellen, dat er aan de Nanni-kreek een korjaal gestolen is; de Inspecteur denkt, dat Natiman het gedaan heeft en er mee de Corantijn op is. Nou ben je daar ook niet meer veilig; kom maar terug, dan zal ik je met de eerstvolgende boot naar de stad sturen. Groeten aan je vrienden. Tot ziens!

Je Vader.

Sluiten