Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

langs een kreek, waarin ze eerst 'ns een fris bad nemen en, na een half uur langs de kreek gelopen te hebben, horen ze mannenstemmen.

„Goudzoekers", zegt Prince.

Voor de jongens, vooral voor Max en Ro een buitenkansje! Goudzoekers! Hoe dikwijls hebben ze er niet van gehoord en gelezen! Het meest avontuurlijke bestaan, met zijn kans om rijk te worden, maar ook met zijn kans op een ellendige dood in het bos! Nu zullen ze echte goudzoekers ontmoeten en nog wel volop aan 't werk! Wie weet, misschien vinden ze zelf ook goud!

Als ze de mannen bereiken, zijn dezen niet weinig verwonderd over het heterogene gezelschap, dat hen komt opzoeken. De voorman geeft bevel het werk te staken; 't is Zaterdagmiddag en ter ere van hun gasten mogen ze wel een paar uur extra rust hebben. Maar Max en Ro vragen hun, nog een kwartier door te werken; ze hebben op school geleerd, hoe het goudzoeken gaat, maar ze willen het toch graag eens zien en zelf ook even meewerken; dan kunnen ze later vertellen, hoe ze ook ,,'n tijd" goudzoeker zijn geweest.

Lachend geeft de voorman het teken, om door te werken, maar meedoen mogen ze niet, enkel kijken.

Freddy kijkt z'n ogen uit; hij had zich dat gouddelven heel anders voorgesteld! Na tien minuten vraagt hij: „Wanneer gaan ze

nou goudzoeken?"

Die vraag en de manier, waarop ze gesteld wordt, herinneren Max weer aan de eerste tijd, dat Freddy in Nickerie was en dikwijls van die onnozele vragen stelde. Ook nu weer is Max de enige, die niet lacht, terwijl hij hem geduldig uitlegt, hoe het goudzoeken

in z'n werk gaat.

„Kijk, Freddy, daar op de bodem van die grote kuil, tussen stenen en zand, ligt het goud, hele kleine stukjes; soms ook wel grote stukjes, die noemen ze pepieten, doch meestal is het maar stofgoud. Dat moeten ze nu uit dat zand en die stenen vandaan halen. Kijk nou, de man, die in de kuil staat, — baas, hoe noemen ze zo'n kuil ook weer?"

„Plasman", luidt het antwoord.

„O ja, plasman; kijk, de man, die daarin staat, schept met z'n grote schep stenen en zand in de houten bak, boven de kuil. Die bak noemen ze long-tom. Zie je, aan beide kanten van de plasman hebben ze een goot gegraven naar de kreek toe; de een, om het

Sluiten