Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en schokken en wrikken, dat het lichte zand er af schuift en het goud en kwik overblijven. Dan pas kun je zeven."

Freddy was nog niet voldaan. „Wat is dat andere, pros. ?

„Prospecteren", vulde Max aan; „wel dat is kijken, of er genoeg

goud in de grond zit."

„Hoe kunnen ze dat nou zien?" vroeg Cornelis ongelovig. „Dat kunnen ze niet zien, daarom moeten ze juist proberen." „Beginnen ze zo maar te graven?"

„Nee; vooreerst moet je in de buurt van een kreek zijn; dan ga je peilen, hoe diep deze is en graaft naast de kreek tot op die diepte een „projectie-kuil". De bodem van de kreek en de kuil vormt Zo'n soort bank van stenen; daar hebben ze ook weer een aparte naam voor, maar die ben ik vergeten." _

„Grabber" viel de voorman in. „En dan ga je de grabber in je kuil stukhakken en een gedeelte daarvan wassen met de baté. Vind je dan ook maar één gram stofgoud of een paar stukjes zo groot ais een speldeknop, dan kun je beginnen; als je tenminste met met te velen bent! anders wordt de spoeling nog te dun."

De jongens luisteren en kijken en vragen en zijn niet tevreden, voor ze allemaal in de „plasman" hebben gestaan en ook wat stenen en zand en — wie weet? — goud op de longtom hebben geschept. Ze kijken zich de ogen uit, of onder hun voorraad geen pepieten zijn; Roland rekent er vast op; koortsachtig graait en grabbelt hij met Z'n handen in de longtom, verwacht elk ogenblik wat te vinden en staat dan ook op „ontploffen", zoals Max zijn geestdriftig uitvallen altijd noemt. Hij weet van geen ophouden en snauwt Cornelis af, die lachend vraagt, waar hij al het gevonden goud zal verkopen.

„Goudkoorts", mompelt de voorman, en de glimlach trekt weg van zijn gelaat, als hij bedenkt, hoe vaak diezelfde goudkoorts in het verleden gezworen kameraden tot bittere vijanden, tot moordenaars heeft gemaakt

Begrijpt Max, waar de voorman aan denkt? Zelf schrikt hij, a s hij naar zijn vriend kijkt; de lippen zijn grimmig opgetrokken en laten de helderwitte tanden bloot; de ogen staan fel en de beweging der handen heeft iets dierlijks gekregen.

„Ro, schei nou maar uit!" roept Max. Zijn vriend schijnt het met te horen. Gedienstig als altijd wil Freddy gaan helpen, des te eerder is Ro klaar, denkt hij. Zoekend gaan zijn ogen over het zand en de

Sluiten