Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mat. Graag had hij nog wat willen praten, maar hij wilde zijn vriend, die zijn uur waken begon, niet met sombere gedachten lastig vallen; daar zou Max maar al te gevoelig voor zijn!

„Kun je wakker blijven, Max?" vroeg hij alleen nog.

„Natuurlijk, wat denk je nou? Ga maar gauw slapen!"

Eenmaal in z'n hangmat, bleek de slaap toch sterker dan al zijn sombere gepeinzen en sliep hij spoedig in.

Max begon zijn waakuur met de beste bedoelingen; hij zou nu 'ns laten zien, dat hij best wakker kon blijven, als het moest.

Het eerste half uur ging het goed; het nieuwe van de bezigheid prikkelde hem: hij was op tijgerwacht! Wat zou hij daar later over kunnen vertellen! 't Scheelde maar één letter met tijgerjacht! Tenminste, als-ie in 't Hollands zou vertellen; in 't Neger-Engels zou de aardigheid niet opgaan. Gek eigenlijk, waarom hadden ze nou wel van wacht wakti gemaakt en niet van jacht jakti? Waarom? Ja, waarom deden ze zoveel wel en deden ze zoveel niet? waarom Zat hij nou b.v. op een blok hout en ging hij niet in zijn hangmat zitten? Vandaar kon hij toch evengoed kijken, of het vuur aan bleef? Zo, dat zat veel beter; alleen had je geen steun in je rug. Maar waarom zou hij niet wat opzij leunen; als z'n benen maar buiten de hangmat bleven, kon je toch goed wakker blijven. Want wakker moest-ie blijven, natuurlijk! Wat zouen ze wel van hem zeggen, als-ie

in slaap viel? Dan zou het vuur uitgaan en dan. ja, wat dan

nog? Ze hadden nog elke nacht zonder vuur geslapen, waarom nou ineens met vuur? O ja, vanmiddag hadden ze een tijger gehoord; maar nou was het stil, heel stil! Als-ie z'n hoofd achterover liet leunen, zag-ie net door de bladeren heen een paar sterren. Man, wat waren die ver! Zou het daar ook zo stil zijn? Nou waren die sterren ineens weg! Waar waren ze nou gebleven? Enfin, ze moesten het zelf maar weten; hier was het in ieder geval stil, heel stil......

Roland zou onmogelijk kunnen zeggen, waarvan hij wakker was geworden, maar ineens was hij wakker en zich meteen volkomen van alles bewust, 't Was pikdonker om hem heen, maar...... 't

had niet donker moeten zijn; er moest toch vuur branden; dat hadden Ze toch afgesproken?

Sluiten