Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wekkeniJer maar bij het tweede speelt hij zelf een gewichtiger rol. Erg makkelijk gaat het wel niet, je eigen aan 't schommelen te brengen in een hangmat; maar, nou ja, d'r hing juist een stevige tak of liaan in de buurt, waaraan hij zich kon optrekken. Hij weet al vooruit: als-ie het tien keer zó verteld heeft, is-ie zelf ook heilig overtuigd, dat het zo gebeurd is!

Ineens, na een hele tijd van stilte, zegt Freddy opeens: „Je zult het nooit kunnen vertellen, zonder dat iedereen ook te weten komt, dat Max in zijn hangmat was gaan zitten en in slaap was gevallen."

Meer zegt hij niet en keert dan naar zijn hangmat terug. Hij vraagt niets, hij verwijt niets, hij constateert alleen maar. Evengoed begrijpt Roland wat hij bedoelt. Hoe gevaarlijker het avontuur was, met des te meer verachting zal men tjoeri's maken over „dien luien Javaan, die met alle geweld waken wilde, maar daarbij makkelijk in z'n hangmat ging zitten en zo natuurlijk in slaap viel! Zijn beste vrienden hadden het slachtoffer van z'n luiheid kunnen worden! Man, die Javanen!"......

Roland probeert nog een andere lezing in elkaar te zetten, die minder oneervol is voor Max, maar 't lukt hem niet. Max zou de eerste zijn, om te zeggen, hoe het zijn schuld geweest is. Trouwens als Max het hoort, zal hij het toch ellendig vinden!

Roland ziet nu duidelijk de beste oplossing voor zijn vriend: aan niemand, zelfs aan Max niet, ooit een woord over zijn tijgeravontuur te vertellen! Hij verzaakt daarmee aan een spannend verhaal, waarmee hij tot het eind van zijn leven succes zou kunnen hebben, maar...... hij wil geen succes ten koste van zijn vrind.

Waar ben je anders vrienden voor, als je zo iets niet voor elkaar over hebt?......

Hij gaat naar Freddy en zegt eenvoudig: „Weet je wat? We zeggen aan niemand wat van dien tijger, hoor, aan niemand!"

„Ook niet aan Max zelf?" vraagt het Indiaantje verwonderd.

'n Ogenblik aarzeling, dan: „Nee, hij gaat het zo beroerd vinden."

In de blik, waarmee Freddy hem aankijkt, leest hij meer dan dankbaarheid; 't is bewondering, bijna verering! Hij voelt er zich door beloond, maar dat is dan ook zijn enige beloning: zelfs Max zal hem nooit kunnen bedanken voor deze vriendendienst!

Samen wissen ze nu de tijgersporen uit; Roland kruipt in zijn hangmat en doet, of hij slaapt; Freddy stoot Max wakker en zegt

Sluiten