Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die mag dan mee; maar Prince laat geen drie jongens alleen de gevaarlijke Punt omgaan. Hoeveel korjalen zijn daar al niet omgeslagen.

's Avonds stelt Prince voor, vroeg te gaan slapen, om de volgende morgen vóór 't daglicht weer te kunnen vertrekken. Als ze geen bijzondere hindernissen ondervinden, kunnen ze tegen de middag bij de Arrawarra zijn, daar een paar uur rusten, doorgaan tot halverwege ; dan overnachten en de daarop volgende dag zullen ze doorvaren

tot de Wayombo.

„Waarom de Arrawarra niet aan een stuk door, in één dag?"

vraagt Roland.

„Omdat we daar sterke tegenstroom hebben en daarbij nog heel wat meer omgevallen bomen dan hier; 't is daar zwaar werken en daarom kunnen we er beter een nacht rusten tussen door nemen."

„All right", zegt Roland, terwijl Max gapend opmerkt: „Met het eerste deel van het voorstel ga ik in ieder geval accoord: vroeg gaan slapen!"

Niemand praat over vuur aanhouden; ze voelen zich zo dicht bij de bewoonde streken, dat ze zelfs verzuimen de naaste omgeving van het kamp te onderzoeken, vóór ze de hangmatten taaien en slapen gaan; 'n paar keer had dat onderzoek hun een slang en eens zelfs een heel slangenhol doen ontdekken. Daar kon Max zijn hart aan ophalen! Die was specialist in 't slangen doden en genoot ook in Nickerie daarin een zekere beroemdheid. Oorspronkelijk had hij die roem te danken aan het feit, dat hij een paar keer met meer geluk dan wijsheid een gevaarlijke slang gedood had. Daarbij kende hij niet de eerbiedige vrees, die Creolen voor slangen koesteren, zodat zijn jongensachtige durf zich juist op dit punt kon ontwikkelen en scherp afstak bij de angst der anderen. Het was dan ook gewoonte geworden, om wanneer ze met een troep uit waren, te horen roepen: „Max, slang!" Op den duur had hij er ook bijzondere handigheid in gekregen, hetgeen natuurlijk zijn durf vergrootte.

Toen Prince hem een paar keer bezig had gezien, was hij niet van zijn mening af te brengen, dat Max wel een bijzonder sneki-koti, 'n tegengif tegen slangen, moest hebben om dat aan te durven.

Wat Max echter die laatste morgen in de Boven-Nickerie aandurfde, was nog nooit vertoond.

Wonder boven wonder was hij die morgen het eerst wakker; lachend ging hij in de andere hangmatten kijken; daar lagen ze nou, de helden,

Sluiten