Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

terugkomst in het kamp. De fijnste ananassen en manja's, kippeboutjes, extra gebakken cassave-koeken en andere lekkernijen werden gebracht voor Freddy en z'n vrinden. Cornelis had verteld, hoe ze de houtblokken der smokkelaars op hun beurt hadden weggesmokkeld, om de Indianen van Washabo te helpen. Al waren dat dan geen Karaïben, het werd gewaardeerd en beschouwd als een vriendendienst, aan de Indianen bewezen; en een der jonge mannen stelde voor met een flink tapana-feest eeuwige broederschap te drinken. Freddy betwijfelde, of zijn vrienden daar erg geestdriftig voor waren; ze wisten natuurlijk, hoe tapana gemaakt werd en zouden het onsmakelijk vinden, om er van te drinken. Doch Max en Ro stemden onmiddellijk toe; Ro vond er iets avontuurlijks in, met echte Indianen eeuwige broederschap drinken; Max vond het een beetje vies, maar begreep, dat een weigering een onplezierige indruk zou maken, en nu ze voor Freddy en voor hen zo buitengewoon vriendelijk waren, wilde hij alles vermijden, wat hun onaangenaam zou kunnen zijn.

Reeds begonnen de toebereidselen; een korjaal werd uit het water gehaald, schoongemaakt en half met water gevuld; ieder kreeg een stapeltje cassave-broden bij zich, begon te kauwen, maar in plaats van door te slikken, moest men het met speeksel vermengde cassave-deeg in de korjaal uitspuwen. Daarin moest alles een nacht blijven gisten en zou de volgende dag als tapana klaar zijn, om gedronken te worden.

Maar de Indianen zouden met de goede wil van hun „eeuwige

broeders" tevreden moeten zijn!

Nauwelijks waren de toebereidselen in volle gang, of ze werden verstoord. Eerst vaag, maar spoedig duidelijker klonk het stampen van een motor. Alles liep naar de waterkant om te kijken; en na een kwartier verscheen de gouvernementsbarkas van Nickerie, de Coppename, om de laatste bocht en stopte vlak voor het kamp.

„Zijn er hier een paar jongens van Nickerie?" werd er vanuit de

barkas geschreeuwd.

Max en Ro waren té verrast geweest, om te roepen, maar nu vlogen ze in de eerste de beste korjaal en waren met een paar slagen bij de barkas; de motorist wachtte hen op.

„Zo, daar hebben we onze globe-trotters! Hoe maken jullie het? Goede reis gehad, door het bos?"

Jong Suriname op avontuur. ^

Sluiten