Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heb je de Koningstraat; daarlangs kom je in de stad, op de

dokter, hoe heet die straat ook weer, waar de Koningstraat op uitkomt?"

„Gemene Landsweg!"

„O ja, en op de hoek van de Gemene Landsweg en de Wanicastraat 's Landsgrond Bonifaas, waar ze een paar honderd oude mannen en vrouwen verplegen. Wie weet, Ro, komen wij er ook nog eens!"

Het schutten bij de sluizen van Beekhuizen ging gelukkig vlot. Van de hier gevestigde werkplaatsen der Koloniale Vaartuigen en Spoorwegen konden de jongens niet veel zien vanuit de barkas. „Hindert niet," vond Max, „daar gaan we later nog wel eens apart naar toe."

Op de Suriname gekomen, werd Max stil; de aanlegsteiger was in zicht en, al was daarop nog niemand te onderscheiden, daar stond moeder!

Ongevraagd nam de dokter zijn taak over, om Roland de voornaamste dingen te wijzen langs de waterkant, de gasfabriek, de ijsfabriek, Soekibakka en

„Wat? Soekibakka? Wat betekent dat?"

„Een grote houtzagerij, met allerlei rommel er omheen."

„Ja, maar wat betekent het?"

„Dat weet ik ook niet; moet ik jou nou vertellen, wat een NegerEngels woord betekent?"

De steiger was afgezet door de politie en spoedig waren nu te onderscheiden een paar brancards en een aantal verpleegsters van het hospitaal; enkele meters van hen af een vrouw in Europese klederdracht, die onbeweeglijk naar de boot tuurde. Toen de jongens begonnen te zwaaien, nam ze haar zakdoek uit haar tasje en wuifde er even mee tot teken van herkenning.

„Man, als mijn moeder daar 'ns stond!" dacht Roland, „wat zou die zwaaien en roepen!"

Max had niet anders verwacht; zijn moeder zou zich in 't publiek nooit zo uiten, als de Creoolse vrouwen. Maar toen hij haar een paar minuten later omhelsde en haar met trillende stem in zijn oor hoorde fluisteren: „Max, jongen, ik ben toch zó blij!" wist hij volmaakt zeker, dat zijn moeder even gelukkig was als hij zelf!

Wat zij echter onmiddellijk daarop deed, had hij niet verwacht

Sluiten