Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

boord bij het afscheid van Max zo goed kunnen houden? Als hij het in deze stemming nog eens moest doen!

Op de laatste avond bleef hij heel lang zitten; Max' zusjes en broertje hadden gehuild, toen ze hem wel te rusten wensten en hadden voor de zoveelste keer gevraagd: „waarom hij niet meeging?"

De Javaan was zo hartelijk geweest, om de meubels van de huiskamer nog te laten staan; de boot zou toch pas de volgende avond om zes uur vertrekken; die paar stoelen en tafel en schemerlamp konden morgen nog wel aan boord gebracht worden.

Toen Roland eindelijk heenging, keek hij nog eens goed rond, zijn oog bleef rusten op het hoekje, waar Max altijd zat. Dan bedankte hij den Javaan voor alle gastvrijheid en hartelijkheid, die hij hier genoten had, maar werd meteen onderbroken: „Nee, Ro, je begrijpt wel, dat ik jou dankbaar moet zijn; vooral de laatste tijd zijn de huiselijke omstandigheden niet plezierig geweest voor Max; en God weet, wat er gebeurd zou zijn, als jij er niet geweest was! Jij was precies de vriend, dien Max nodig had! Het spijt me, dat je moeder je hier niet kan missen, maar daar is niks aan te doen! Ik nodig je niet eens uit, om bij ons te komen logeren; het spreekt vanzelf, dat je altijd hartelijk, heel hartelijk welkom bent bij ons! God zegene je, Roland, voor alles, wat je voor Max gedaan hebt!"

Bij de deur bleef Ro talmen. „U zult het misschien gek vinden en de mensen zullen me voor onbeleefd houden, maar...... vindt U

goed, dat ik morgenavond niet aan de boot kom, om U vaarwel te zeggen?"

„Natuurlijk, boy, ik begrijp het heel goed en vind het zelfs heel verstandig van je."

Nog één blik in de huiskamer, één handdruk en Ro was weg.

De volgende morgen ging hij vroeg van huis, nam wat brood mee en dwaalde heel de dag rond op de plaatsen, waar hij zo dikwijls met Max geweest was. Hij kwam langs het erf van A Tsoi, waar hun avonturen begonnen waren, liep door het kapoeweri, rustte uit bij de kakantri, waar Freddy's hutje was, slenterde door Hazard, langs de oude fabriek, waar 's avonds die vergadering was geweest, die ze bespionneerd hadden......

Hij dwaalde overal rond en toen hij in Nickerie terugkwam, was het juist tegen zessen, 't Was stil in de straten, alles was naar de steiger.

Ro ging naar huis en vond er niemand, juist, zoals hij verwacht

Sluiten