Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voortdurend tikken zou moeten horen. Hij was benieuwd, hoe lang hij wel zou hebben te wachten!

Ondertussen werd de politieagent buiten ongeduldig.

„Juffrouw van Dongen," zei hij, „straft u zelf dien bengel van u maar eens terdege. Op een goede dag wordt hij anders nog eens met een brancard thuis gebracht! Die rakker is na school op een rijdende auto geklommen, is daarop meegereden en heeft zich hier bij de straat er weer af laten vallen. Als hij nog eens gesnapt wordt, krijgt hij een boete, die hem zijn hele spaarpot zal kosten, want er bestaat hier in de stad een verordening tegen zulke waaghalzerijen."

„Ik zal ervoor zorgen, dat zijn vader hem een pak slaag geeft, waarmee alle lust hem zal vergaan," beloofde moeder grif.

Er waren nu al heel wat jongens de straat ingekomen en ze stonden in een wijde kring om juffrouw van Dongen en den agent heen, die blijkbaar in hun ogen een paar gewichtige mensen waren.

„Kunnen jullie niet doorlopen ?" vroeg moeder nu. „Of ben je soms van plan te wachten, tot je weer appels kunt stelen?"

Alsof de jongens dat zouden doen met een politieagent zo dicht in de buurt! Ze keken elkaar maar eens aan, lachten wat en sloften weg. De politieagent volgde hen langzaam.

Moeder van Dongen ging terug in huis. „Peter," riep ze, „Peter, hij is weg!"

Ze wachtte, maar kreeg geen antwoord. Toen ging ze weer eens het hele huis rond en ze zorgde wel, dat ze geen hoekje oversloeg. Maar hoe ze ook zocht, ze vond geen

Sluiten