Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Peter zijn kant uit keek, zag hij de glimmende, verstandige oogjes door het groen heen naar hem staren. Ja, zon hond kon niet denken. Maar hij wist toch best, dat Peter het goed met hem voor had. En hij wilde vast graag, dat Peter zijn baas werd. Waarom hield hij zich anders zo stil? Hij was nu al zo gehoorzaam, als Peter zelf van zijn leven niet zou kunnen zijn.

Als ik thuis kom, zal ik wel aan moeder vragen, of ik hem houden mag, dacht Peter. Moeder zou zeker geen bezwaren maken, als hij beloofde, goed voor het beestje te zorgen en de hele vacantie gezeglijk te zullen zijn. Peter zelf wist niet heel precies, wat gezeglijk was, maar het leek hem het toppunt van braafheid en hij begreep best, dat zijn moeder er wat voor over zou hebben om hem braaf te zien.

Daar reed Tony weg met zijn zware vracht. Hij kon toch nog niet zo heel oud zijn, want hij reed nu even hard als in de vroege morgen. Bij het hotel hield hij uit zichzelf al wat in. Peter begreep, dat zijn vader hier dien vreemden man dikwijls ontmoette. Maar het kon toch geen vriend van hem zijn, want toen er geen raam openging, en vader ook op de straat niemand naar zich toe zag komen, werd hij opeens veel vriendelijker. Hij praatte weer met Peter. Hij wees hem de huizen, waar hij iedere dag met zijn wagen aanging. Vader had overal klanten wonen. Dat kwam, omdat hij zo'n goedkope groenteboer was.

Nu vader zo vriendelijk werd, begon Peter erover te denken, om toch maar over Tommie te beginnen. Het zou toch voor vader niet aardig zijn, als moeder het eerste zijn nieuwe schat zag. Maar juist toen hij de naam bijna op zijn lippen nam, hield vader met een ruk Tony in.

Zij waren in een smalle straat en niet zo heel ver meer van huis. Peter zag tot zijn verbazing een man op de stoep

Het avontuur van Fien en Peter - 3

Sluiten