Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Neen," zei Peter. Zoveel wist hij er wel van. Dat kon niet. Hopman werden alleen grote jongens.

„Jakkes, grote jongens," zei Guus Franssen, die de jongste was thuis en altijd de schoenen van zijn oudere

broers moest poetsen.

„Het is nu eenmaal zo," hield Peter vol, ,,en als je iets doet, dan moet je het goed doen." _ (

„In andere straten hebben ze natuurlijk niet zo n jongen als jij, Peter," zei Brammetje Kors. Hij meende het eerlijk. Hij vond Peter zo'n flinken jongen, dat hij altijd probeerde, net als Peter te doen. Maar omdat hij wat al te klein van stuk was en in zijn hart ook niet zo goed durfde, mislukte bij hem alles, wat bij Peter goed ging. _

„Als ik hopman ben," zei Peter toen, „moeten jullie ook alles doen, wat ik zeg. De hopman weet alleen, wat

padvinders zoal doen moeten."

„Natuurlijk, natuurlijk," riepen de jongens. Alleen Joop vroeg wantrouwig: „Wat moeten padvinders dan

doen?" .. . ...

Peter schepte eens diep adem. Hij wist, dat het er bij

padvinders altijd ernstig toeging en hij vond het gewichtig nu zelf zo ernstig te moeten zijn. Toen begon hij: „Wel, de padvinders moeten de zwakken beschermen."

„Wie?" vroeg Joop. Ook de anderen keken wat verbaasd naar hun aanvoerder.

Peter zocht naar een duidelijk voorbeeld. „Als er brand komt bij den schoenmaker, moeten we Freek buiten halen, omdat die zelf niet lopen kan.

„O, als er brand komt, mopperde Toon schermer. Hij leek het wel jammer te vinden, dat er bij hen in de straat vast niet zo gauw brand zou zijn. .

„Zo erg veel zwakken zijn er niet bij ons, gmg Peter nadenkend door. „Kleine jongens en meisjes, maar die

Sluiten