Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Dat zul je zien," zei Freek.

Hij stopte het hondje onder het zeil, dat over zijn knieën lag vastgehaakt. Hij krabde het eens op zijn rug. Hij zei: „En nu stilliggen, jij!" Misschien dacht Tommie wel aan het zijden kussen, waar hij zoveel uren op gezeten had, toen hij nog Troeletje was. Hij dook gehoorzaam met zijn snuit op zijn pootjes.

„Kijk hij eens fijn liggen," zei Freek trots.

„Tabé dan," deed Peter.

Over de gracht in de verte klonk het geratel van een rollende wagen. Geen minuut later kwam de magere kop van Tony om de hoek. Peter wachtte, tot zijn vader Tony vastmaakte aan de ring in de muur van hun huis.

„Vader, we rammelen allemaal van de honger," zei hij.

„Dat zal niet voor de eerste keer zijn," bromde vader.

Zelfs Peter zag, dat hij verdrietig keek. En wat waren er een rimpels in zijn voorhoofd.

„Hebt u niet goed verkocht, vader?" vroeg hij.

„Word jij maar nooit groenteboer," zei vader met overtuiging. Hij liep voor Peter naar de kamer toe. Daar bromde hij maar wat, toen de kinderen blij „Ha, vader, dag, vader!" riepen. Hij leek eerst wel niet te zien, dat moeder zijn bord volschepte. En toen at hij weer zo vlug, dat hij er zijn mond haast om verbrandde.

De kinderen aten allemaal stil, zonder te roeren en zonder te kibbelen. Zo deden ze, als vader nadenkend was.

Peter was Fien schoon vergeten. Maar op de een of andere manier waren de rietlanden in zijn gedachten gebleven en toen hij na het eten weer buiten kwam, voelde hij, dat hij nergens liever heen wilde dan daar. Ha, weer eens fijn door dat land te lopen! Ha, weer eens fijn aan de

Sluiten