Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oom Frans! Maar dan moeten jullie gauw verhuizen."

De oom van Fien, die al zijn geld verloren had met speculeren, was ook verhuisd van een mooie villa naar een klein huisje ergens in een gewone straat.

„Weetje dat zeker?" vroeg Peter.

,,Ja, dat was bij mijn oom ook zo!"

Nu had Peter wel weer dadelijk om willen keren, om nog eens opnieuw te gaan bidden bij het beeld van den heiligen Antonius! Verhuizen! Weg uit de winkel en uit de fijne Dirklangedwarsstraat!

,,Ik wil niet verhuizen," zei hij nijdig.

,,Als we het hondje terugvonden, zou je er nog vijfentwintig gulden voor kunnen gaan halen," zei Fien. „Zeg, zullen we morgen gaan zoeken ?"

Peter was veel liever alleen op stap gegaan de volgende dag. Maar omdat Fien nu eenmaal wist, waar de schatrijke mevrouw woonde, kon hij moeilijk neen zeggen. Hij sprak dan ook met haar af, om de volgende morgen om half negen op stap te gaan.

„Ik zal wel een fijn plan opmaken," zei hij.

Fien had gedacht, dat ze alleen maar gewoon langs de straten had te lopen. Ze was nu benieuwd, wat voor een plan die Peter wel opgemaakt zou hebben.

In de straat wachtten de jongens. Die waren al naar het huisje aan de Vest geweest. Ze hadden er Tommie niet gezien.

„Och, laat dat beest lopen," zei Peter, net of hij niet meer om het hondje gaf.

„En we moesten alle loslopende honden vangen," riep Joop Martens uit. „En jij had zoveel praatjes, dat we goed moesten zijn voor de dieren!"

Als Joop iets zeggen kon van Peter, dan deed hij het toch maar!

Sluiten